114 - هنگامى كه صلاح و نيكى بر زمان و مردم زمان گسترش يابد ، در اين حال اگر كسى گمان بد به ديگرى ببرد كه از او گناهى ظاهر نشده به او ستم كرده است ! و هنگامى كه فساد بر زمان و اهل زمان مستولى شود هر كسى گمان خوب به ديگرى ببرد خود را فريب داده است . 115 - كسى به آن حضرت عرض كرد حال شما چطور است ؟ ( 595 . ) امام ( ع ) فرمود : چگونه خواهد بود حال كسى كه با بقاء خود فانى مىشود . ، و با سلامت خود بيمار مىگردد . و از آن راهى كه خود را در امان مىبيند مرگش فرا مىرسد ! . 116 - چه بسيارند كسانى كه بوسيله نعمت غافلگير مىشوند ، و بخاطر پرده پوشى خدا بر گناهانشان مغرور مىگردند ، و بر اثر تعريف و تمجيد از آنان فريب مىخورند و خداوند هيچكس را به چيزى مانند « مهلت دادن » آزمايش نكرده است . ( 596 . ) 117 - دو كس در مورد من هلاك شدند : دوست غلو كننده و دشمن بدخواه ! ( 597 . ) . 118 - از دست دادن فرصت غم انگيز است . 119 - مثل دنيا مانند مار است كه زير دست انسان نرم و ملايم ، ولى سم كشنده در درون آن مىباشد نادان بىخبر به آن علاقه پيدا مىكند ، و هوشمند عاقل از آن بر حذر مىشود . ( 598 . ) . 120 - از امام ( ع ) در باره قريش سؤال شد فرمود « اما طائفه بنى مخزوم » . . .